Daar duikt uit de Noordzee op, een rondborstig adorabel wezen<\/p>\n\n\n\n
Een schoonheid met een paardenkop, weergaloos en onvolprezen.<\/p>\n\n\n\n
Een lijf dat zinnen prikkelt, dat \u2018t ert en ziel beroerd<\/p>\n\n\n\n
In lief en lust verwikkeld, een zinnebeeld dat diep ontroerd.<\/p>\n\n\n\n
Een stoere ranke zeemerrie, haar manen glad gestreken<\/p>\n\n\n\n
Grazend in de zandprairie, \u2018k geraak er nooit op uitgekeken.<\/p>\n\n\n\n
Een lichaam als een kathedraal, door meesterhand geschapen<\/p>\n\n\n\n
Ontroerend heimelijk metaal, bewondering doet monden gapen.<\/p>\n\n\n\n
Haar naam is Merribelle, haar presence naturelle<\/p>\n\n\n\n
Een jeune mademoiselle, een volmaakte p\u00eale-m\u00eale.<\/p>\n\n\n\n
gedicht geschreven door Rik Vanblaere<\/p>\n\n\n\n